Kontrola cząstek stałych: dlaczego i jak?

Francuski producent sprzętu Capelec, który niedawno przejął firmę PEGASOR OY specjalizującą się w pomiarach nanocząstek, zamierza wyprzedzić obecne regulacje i tym samym uzyskać przewagę na rynku kontroli drobnych cząstek. Szef firmy, Thierry Coton, zwraca tutaj uwagę, że tego typu kontrole zostały wyraźnie wymienione w ustawie o transformacji energetycznej.

CTM: Niedawno przejęli Państwo fińską firmę PEGASOR OY. W naszym ostatnim numerze wspominaliśmy, że firma ta specjalizowała się w pomiarach nanocząstek, potocznie nazywanych „drobnymi cząstkami”. Ma to na celu umocnienie jej pozycji lidera w dziedzinie urządzeń do kontroli zanieczyszczeń, w tym w ramach badań technicznych pojazdów.

Thierry Coton: W przypadku nanocząstek mamy do czynienia z nowym rodzajem pomiaru, który w pierwszej kolejności dotyczy silników wysokoprężnych i ma na celu kontrolę liczby niewidocznych cząstek stałych. Obecnie badanie techniczne, poprzez pomiar stopnia zadymienia, mierzy jedynie cząstki widoczne, nie uwzględniając niewidocznych cząstek, które są również emitowane. Te ostatnie są najbardziej niebezpieczne dla zdrowia, ale ich wykrycie i zliczenie jest trudniejsze, ponieważ są bardzo małe, stąd określenia „drobne” lub „nanocząsteczki”.

CTM: Obecnie pojazdy z silnikami wysokoprężnymi są wyposażone w filtry cząstek stałych, co powinno znacznie zmniejszyć te emisje?

Thierry Coton: Filtry te bardzo skutecznie zatrzymują emisje, zarówno duże, jak i małe; problem polega jednak na tym, że z upływem czasu filtry te starzeją się i stają się coraz mniej skuteczne, zwłaszcza w przypadku najdrobniejszych cząstek.

CTM: Jaki jest średni okres pełnej skuteczności filtra cząstek stałych?

Thierry Coton: Trudno jest dokładnie określić żywotność filtra. Problemem jest obecnie to, że warsztaty i stacje kontroli pojazdów nie dysponują urządzeniami pomiarowymi, które pozwoliłyby im określić poziom skuteczności filtra cząstek stałych. Właśnie z tego powodu, we współpracy z firmą PEGASOR OY, opracowaliśmy ten przyrząd pomiarowy, który pozwala wykryć spadek wydajności filtra cząstek stałych.

CTM: Czy istnieją normy europejskie określające maksymalne poziomy emisji?

Thierry Coton: Na szczeblu europejskim rozpoczęto badania i ustalono progi. Uważa się, że filtr cząstek stałych nie zapewnia już wymaganej skuteczności, gdy próg emisji przekracza 250 000 cząstek na centymetr sześcienny. Drugi próg, wynoszący 1 000 000, dotyczy pojazdów, których filtr cząstek stałych jest niesprawny lub został usunięty.

CTM: Czy inne badania doprowadziły do takich samych wniosków?

Thierry Coton: W Belgii przeprowadzono pomiary na pojazdach poruszających się po drogach; wyniki wskazują, że rzeczywiście 5% badanych pojazdów wykazało wartości przekraczające 1 000 000.

CTM: We Francji kontrola cząstek stałych nie jest uwzględniona w wykazie punktów kontrolnych podczas badania technicznego pojazdów. Czy w UE wygląda to inaczej?

Thierry Coton: W Belgii kontrola ta zostanie wprowadzona od lipca 2022 r. Przewidziano okres dostosowawczy, w którym pojazdy o największym poziomie emisji będą kierowane do naprawy, a następnie zostanie wprowadzony próg 250 000, jednak każdy kraj ma własne warianty dotyczące fazy przejściowej.

Ciąg dalszy artykułu dostępny w lipcowym numerze CT MAGAZINE